Van de rector

 

Gelukkig?

 

Gisteren werd bekend in welke plaats in Nederland men het gelukkigst is. Dat bleek Ede te zijn, het dorp waar ik 17 jaar lang heb gewerkt en gewoond. Rotterdam, de stad waar ik geboren en getogen ben, staat helemaal onderaan de lijst. Maar ja, toen was Feyenoord ook nog geen kampioen, dat scheelt natuurlijk.
 
‘Gelukkige gemeenten zijn over het algemeen gemeenten met een aantrekkelijk woon- en leefklimaat waar veel gezonde en werkende mensen wonen’, schrijven de onderzoekers. De meest gelukkige Nederlanders zijn hoogopgeleid, rijk, christelijk, getrouwd, 65-plus zonder thuiswonende kinderen en zonder migratieachtergrond. Relatief veel van dit soort mensen wonen in Ede: een middelgrote stad met de meeste koopwoningen. Persoonlijke keuzes zijn van invloed, en niet altijd zoals verwacht. Mensen met een gering overgewicht, die roken en matig drinken zijn gemiddeld genomen het gelukkigst, pas daarna komen de mensen die regelmatig sporten en ‘niet belemmerd zijn’ door lichamelijk ongemak
 
Files en drukte zorgen weer voor minder geluk door de stress. Hetzelfde geldt voor de aanwezigheid van hoge misdaadcijfers, meer vervuiling en de kans op sociaal isolement, die allemaal geschaard kunnen worden onder ‘grote-stads-problematiek’. De gelukkigste plaatsen van Nederland zijn volgens de onderzoekers de middelgrote steden met een minder uitgesproken stedelijk karakter, dus met goede voorzieningen, maar ín het groen. (Bron: Trouw/NRC).
 
Toen we in Ede woonden, was het inderdaad heerlijk om binnen een kwartier over de heide te fietsen. Toen we verhuisden naar Druten is daar het wandelen en fietsen over de dijk voor in de plaats gekomen en dat voelt minstens zo goed. Persoonlijk vinden wij winkelen in Maas en Waal gezelliger dan in Ede. De mensen zijn hier minder stuurs, veel opener en gezelliger, een beetje Brabants en een beetje Rotterdams, zal ik maar zeggen. Maar hier zijn geen files, minder stress en lage misdaadcijfers. Er is veel te doen. De kans op sociaal isolement is veel kleiner dan in de grote stad.
 
Wij kunnen er niet voor zorgen dat onze leerlingen gelukkig worden. We kunnen er wel aan bijdragen dat die kans zo groot mogelijk is, door ze een goede opleiding te geven en hen te helpen na te denken over de keuzes die ze maken en de relaties die ze aangaan. Nu zitten we nog middenin de examens. We hebben nog een week te gaan. In juni weten we hoeveel leerlingen we van deze lichting gelukkig kunnen maken met een diploma. Hun geluk is het onze. Sterkte met de laatste loodjes!